studio jurrit van der ploeg

verhalen

31 oktober 2019 ┬ 
door Jurrit van der Ploeg

└ slow photography in een steeds sneller veranderende maatschappij ┘

Wellicht ben je bekend met het begrip ‘slow photography’. Het is een geduldige manier van fotograferen waarin een bepaald object of setting wordt bestudeerd en gedocumenteerd met de camera. Het vastgelegde kenmerkt zich door (kleine) overeenkomsten en/of verschillen. Bijvoorbeeld een boom die met verloop van tijd verandert, of juist haar omgeving die verandert door mens of natuur. Zelf ben ik ook slachtoffer geworden van slow photography. Hiermee doel ik op mijn project Blank Signs, waarin ik (reclame)borden vastleg die geen boodschap meer verkondigen. Dit kan door vandalisme gebeurt zijn, door ouderdom, of simpelweg omdat het bord vergeten en genegeerd is. Door de steeds sneller groeiende digitale wereld wordt er minder geld besteed aan geprinte media zoals posters en spandoeken. In mijn ogen is het een treurig beeld als een bord eenzaam aan een gevel hangt, geen blik waardig gegunt door passanten, en de rest van haar tijden moet doorbrengen zonder functie. De seizoenen hebben hun tol, en na enkele jaren zonder functie wordt het bord weggehaald of vervangen. Ook al ben ik diep van binnen een nuchtere Fries, ik krijg toch snel een band met een object. Waarschijnlijk omdat ons eigen leven al gauw te reflecteren is op de rol die zo'n object inneemt in onze maatschappij. Zo noem ik mijn robotstofzuiger Evert en is zelfs de luchtbevochtiger omgedoopt tot Nanne. Elk object heeft een rol in de maatschappij, net als elk mens een rol creëert of krijgt opgelegd. Terug naar slow photography.